Περπάτημα

Σύμφωνα με έρευνα που εκπόνησαν καναδοί επιστήμονες, το «χαλαρό» περπάτημα είναι απίθανο να παράσχει κάποιο σημαντικό όφελος στην υγεία μας.

Οι ειδικοί λένε ότι καθένας από εμάς θα πρέπει να κάνει 10.000 βήματα την ημέρα, στα πλαίσια ενός υγιεινού τρόπου ζωής. Ωστόσο, δεν είναι ο αριθμός καθ’ εαυτός που «μετράει», κατά την δρα Βίκι Χάρμπερ, από το Πανεπιστήμιο της Αλμπέρτα, στο Έντμοντον. Ακόμα πιο σημαντική, αναφέρει, είναι η προσπάθεια που καταβάλλουμε όταν κάνουμε το καθένα από αυτά τα βήματα.

«Ολοένα περισσότερες μελέτες δείχνουν ότι όσο εντονότερη είναι μία άσκηση, τόσο μεγαλύτερα οφέλη παρέχει στην υγεία – αρκεί να μην είναι εξαντλητική», δήλωσε στο Ρόιτερς. «Με τις υψηλής έντασης ασκήσεις βελτιώνεται η κατανάλωση οξυγόνου, υπάρχει καλύτερος έλεγχος του σωματικού λίπους, ενώ βελτιώνεται και ο μεταβολισμός των λιπών και της γλυκόζης».

Η δρ Χάρμπερ και δύο συνάδελφοί της συνέκριναν την επίδραση στην υγεία ενός προγράμματος 10.000 βημάτων και ενός προγράμματος ίσης διάρκειας αεροβικής άσκησης στο γυμναστήριο, το οποίο συμπεριλάμβανε μετρίας εντάσεως γυμναστική σε κυλιόμενο διάδρομο ή σε στατικό ποδήλατο.

Η σύγκριση έγινε σε 128 εθελοντές, οι οποίοι όταν δήλωσαν συμμετοχή στην μελέτη δεν γυμνάζονταν καθόλου. Απ’ όσους εξ αυτών συμμετείχαν στο πρόγραμμα της βάδισης, οι ερευνητές ζήτησαν να περπατούν με όποιον ρυθμό ήθελαν – και όλοι προτίμησαν τις… βόλτες.

Οι ερευνητές σύγκριναν κατ’ αρχήν τις θερμίδες που έκαιγαν οι εθελοντές τους, αλλά και άλλες παραμέτρους της φυσικής κατάστασης, όπως η αεροβική κατάσταση και η αρτηριακή πίεση.

Όπως διαπίστωσαν έπειτα από 6 μήνες, οι εθελοντές που περπατούσαν στον κυλιόμενο διάδρομο ή έκαναν στατικό ποδήλατο, αύξησαν την κατανάλωση οξυγόνου (αποτελεί δείκτη της αεροβικής κατάστασης) κατά 10%, ενώ όσοι περπατούσαν χαλαρά στον δρόμο κατά 4%. Επιπλέον, στους ασκούμενους στο γυμναστήριο μειώθηκε κατά 10% η συστολική αρτηριακή πίεση (ο μεγάλος αριθμός στη μέτρηση), ενώ στους χαλαρούς βαδιστές κατά 4%.

Όσον αφορά την κατανάλωση θερμίδων, όπως ήταν αναμενόμενο ήταν αυξημένη σε όσους γυμνάζονταν στο εργαστήριο.

«Τα ευρήματα αυτά σημαίνουν ότι το να περπατάει κανείς με αργό ρυθμό είναι ό,τι πρέπει για έναν άνθρωπο που δεν έχει γυμνασθεί ποτέ στη ζωή του», εξήγησε στο Ρόιτερς η δρ Χάρμπερ. «Ωστόσο, καθώς θα περνάει ο καιρός, ο ασκούμενος θα πρέπει σταδιακά να αυξάνει τον ρυθμό του, ώστε τελικά η βάδιση να μετεξελιχθεί προοδευτικά σε βάδην – δηλαδή να γίνεται με γρήγορο βήμα».

Και όταν κατορθώσει κανείς να κάνει βάδην, μπορεί να προσθέσει και λίγο «σχεδόν τρέξιμο» στην καθημερινή ρουτίνα του, αρκεί βεβαίως να μην υπάρχει ιατρικός λόγος για τον οποίο δεν επιτρέπεται να τρέχει.

Advertisements

About kaggelopoulos

personal trainer
This entry was posted in kyriakosstrength and tagged . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s